Antwerpen zit vol met interessante galeries. Op dit moment is er een tijdelijke tentoonstelling van Ben Sledsens, een in Antwerpen gevestigde schilder die de wereld schildert waarin hij graag zou willen leven.

In dit artikel
Van 3 september tot en met 10 oktober 2026 presenteert de in Antwerpen geboren schilder zijn nieuwste oeuvre (Verlatstraat 23-25, 2000 Antwerpen). Het is een tentoonstelling die je meeneemt naar een wereld waar de tijd stil lijkt te staan: zwanen die geruisloos over spiegelglad water glijden, een model van een schip met volle zeilen dat in twee handen wordt gewiegd, een uitbundig boeket rozen op een keukentafel. Als je houdt van kleur, verwondering en een vleugje naïeve dromerigheid, dan is dit dé tentoonstelling die je deze herfst in de Verlatstraat niet mag missen — het perfecte uitje voor de hele HOC Living-community in Antwerpen.

Sledsens, die naam heeft gemaakt met weelderige, sprookjesachtige schilderijen vol levendige kleuren en dromerige taferelen, zet met deze nieuwe serie een subtiele maar veelzeggende stap voorwaarts in zijn oeuvre. Veel van de werken zijn voortgekomen uit een omvangrijk oeuvre op papier dat hij de afgelopen jaren heeft ontwikkeld: een vrijere, meer intuïtieve tegenhanger van zijn grootschalige doeken. Wat begon als een zoektocht naar eenvoud, groeide geleidelijk uit tot een rijker visueel vocabulaire van close-ups van waterlelies, ritmisch riet, drijvende bloemen en een bijna mystiek landschap.
Het resultaat is een reeks schilderijen die niet draait om het spectaculaire, maar om het kleine en het alledaagse. Een zwaan die over stilstaand water glijdt, een wandeling door een besneeuwd landschap, een zeilboot die over een kalme zee drijft, een boeket bij een open raam: het zijn vluchtige momenten die Sledsens vastlegt en met een bijna tastbare tederheid op doek weergeeft.
Water keert in bijna elk werk terug als een stille aanwezigheid. Vijvers, weerspiegelingen, waterlelies en glinsterende oppervlakken worden plekken van stilte, ontmoeting en contemplatie. Neem bijvoorbeeld Swan and the Willow (2025-2026): een indrukwekkend doek van 190 bij 250 centimeter waarop een eenzame zwaan door een weelderig, smaragdgroen landschap van treurwilgen en waterplanten drijft. Het schilderij straalt dezelfde ingetogen magie uit als de sprookjes waarnaar Sledsens’ werk zo vaak verwijst, en in de galerieruimte maakt het door zijn omvang en kleur een werkelijk overweldigende indruk.

A Three Masted Ship (2026) is een ander juweeltje: een uiterst gedetailleerd scheepsmodel met volle zeilen, teder vastgehouden tussen twee handen. De kleine schaal van het model, afgezet tegen het grote doek (200 x 160 cm), geeft het werk een ontroerend gevoel van nostalgie, alsof je weer een kind bent dat een speelgoedbootje in zijn eigen handen houdt.
Dan zijn er nog de stillevens, zoals het weelderige boeket roze bloemen in een witte vaas op een ronde tafel. Zeven volbloeiende bloemen, zachtroze tegen een auberginekleurige achtergrond: een beeld dat even eenvoudig als betoverend is, precies het soort ‘alledaagse’ moment dat Sledsens zo goed weet vast te leggen.

Ben Sledsens (geb. 1991, Antwerpen) behoort tot een nieuwe generatie Belgische schilders die een speelse, verwonderde energie terugbrengen in de figuratieve schilderkunst. Zijn werk is al internationaal tentoongesteld en verzameld, en hij maakt, naast kunstenaars als Rinus Van de Velde en Bram Demunter, deel uit van de selectie van galeriehouder Tim Van Laere, die dit jaar ook mede-curator is van een grote Ensor-tentoonstelling. Met An Apple for the Road bewijst Sledsens eens te meer dat hij zijn eigen, onmiddellijk herkenbare beeldtaal blijft uitbreiden zonder ooit de poëzie te verliezen die zijn werk zo geliefd maakt.
Tentoonstelling: An Apple for the Road — Ben Sledsens Waar: Tim Van Laere Gallery, Verlatstraat 23-25, 2000 Antwerpen Wanneer: 3 september – 10 oktober 2026 Meer info: timvanlaeregallery.com
Volgend artikel
Er daalt rond acht uur ’s avonds een bijzondere stilte neer in een nieuw appartement, zodra de dozen zijn uitgepakt en de straat buiten achtergrondgeluid is geworden in plaats van een vreemd geluid. Het is niet echt verdriet. Het is het geluid van het gevoel dat je je nog niet thuis voelt in Antwerpen — een leven met al zijn meubels, maar zonder enig ritme.
Verder lezen