How the one and only HOC cat loves not only coliving and community, but Work of co — and coworking — too!
In dit artikel
Ik ben Fluffy - Mira voor wie me voor het eerst ontmoet.
Je kent me misschien nog van King Square Mansion. Daar woon ik. Een uitstekend huis, al zeg ik het zelf. Ik heb er mijn favoriete plekjes, mijn vaste routes en natuurlijk een vrij goed beeld van wat iedereen er zoal uitspookt.
Maar er is één probleem.
Ik ben heel nieuwsgierig.
En dus blijf ik niet altijd thuis.
De laatste tijd hoorde ik steeds vaker over een plek niet zo heel ver bij mij vandaan. Seef Yard. Zes prachtige huizen rond een grote groene tuin, waar allerlei mensen wonen. Expats, jonge starters, studenten. Sommigen blijven een tijdje, anderen veel langer.
Maar nu hadden ze daar blijkbaar nóg iets nieuws bedacht.
Een plek om te werken.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik het hele concept werken altijd wat merkwaardig heb gevonden. Mensen gaan ergens zitten, openen een laptop, kijken er urenlang naar en noemen dat vervolgens een productieve dag.
Maar goed.
Ik besloot op onderzoek uit te gaan.
En ik moet toegeven: zodra ik binnenkwam, begreep ik waarom mensen hier graag hun dag zouden willen doorbrengen.
Het voelt helemaal niet als een kantoor.
Eerder als een warme jas.
Er is plaats voor 47 mensen. Ze hebben allemaal een plek om te werken, maar gelukkig zien die plekken er niet allemaal hetzelfde uit.
Sommige doen denken aan die grote leestafels van vroeger. Je weet wel: lange tafels waaraan mensen samen zaten te lezen, schrijven en studeren.
Al vermoed ik dat hier iets vaker naar Excel wordt gekeken.
Er zijn ook kleinere, meer beschutte plekken. En voor wie écht met rust gelaten wil worden, is er zelfs een privékantoor.
Begrijpelijk.
Soms heb je gewoon even genoeg van iedereen.
Er zijn twee knusse meeting rooms. Geen grote, kille vergaderzalen waar twaalf mensen rond een tafel zitten terwijl één iemand een presentatie geeft die eigenlijk ook een e-mail had kunnen zijn.
En dan is er de lounge.
Daar kun je werken, koffie drinken, praten, even helemaal niets doen of schaken.
Ik heb het schaakbord geïnspecteerd.
Veel te veel stukken.
En blijkbaar mag je er geen enkele van tafel duwen.
Ik zie de lol er niet van in.
Volgend artikel
Het boek *The Disappearance of Rituals* van Byung-Chul Han biedt een manier om onder woorden te brengen wat velen van ons voelen: dat het moderne leven een deel van zijn ritme heeft verloren. In dit artikel wordt nagedacht over hoe ‘coliving’ via gezamenlijke rituelen het gevoel van aanwezigheid kan herstellen.
Verder lezenVerderop ontdekte ik nog een ruimte die blijkbaar weigert te beslissen wat ze precies wil zijn.
Je kunt er pingpongen. Of poolen. Samen iets organiseren. En wanneer de herfst en winter weer komen, wordt hier de wekelijkse workout gehouden.
En toen ontdekte ik misschien wel mijn favoriete plek.
Een stilteplek.
Een kleine ruimte waar je je kunt terugtrekken wanneer je hoofd vol zit, je genoeg hebt gepraat of gewoon even behoefte hebt aan niets.
Ze kijkt uit op een kleine groene binnentuin.
Misschien begrijpen mensen het toch beter dan ik dacht.
Want hoe langer ik door Work of co dwaalde, hoe meer me opviel dat hier niet alleen is nagedacht over waar mensen werken.
Er is nagedacht over hoe mensen zich voelen terwijl ze dat doen.
Maar Work of co houdt niet op bij de voordeur.
Want buiten ligt Seef Yard.
Zes prachtige HOC coliving-panden rond een gemeenschappelijke tuin, met kamers, studio's en appartementen waar mensen van allerlei plekken, met allerlei verhalen, tijdelijk — of helemaal niet zo tijdelijk — een thuis vinden.
In het hart ligt een kleine natuurlijke zwemvijver.
En er loopt een familie krielkippen rond.
Die heb ik uitgebreid bestudeerd.
Uitsluitend uit professionele belangstelling.
En overal kom je mensen tegen.
Jongere mensen en oudere mensen. Mensen die hier geboren zijn en mensen die van de andere kant van de wereld komen. Mensen met verschillende talen, achtergronden, culturen en overtuigingen.
Niemand hoeft hier in een bepaald hokje te passen.
Leeftijd, gender, herkomst, cultuur of geloof: geen van die dingen bepaalt of je erbij hoort.
Iedereen is welkom.
En misschien was dát wel het bijzonderste wat ik tijdens mijn kleine expeditie ontdekte.
Work of co is prachtig. Absoluut.
Maar uiteindelijk zijn het niet de mooie tafels, de zachte stoelen, de meeting rooms, het schaakbord of zelfs mijn nieuwe favoriete stilteplek die ervoor zorgen dat je wilt blijven.
Het zijn de mensen.
Uiteindelijk ben ik weer naar huis gegaan.
Terug naar King Square Mansion.
Naar mijn eigen plekjes, mijn eigen mensen en mijn eigen vensterbanken.
Maar ik denk dat ik binnenkort nog eens naar Seef Yard wandel.
Fluffy
Bewoner van King Square Mansion.
Gelegenheidsontdekkingsreiziger.
Community-observator.
Officieus inspecteur van Work of co.
